+48 33 867 60 21 parafiaradziechowy@gmail.com Numer telefonu Księdza Dyżurnego: 506 276 466

Co oznacza i skąd się wzięła Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata?

Zasiadającego na tronie Pantokratora a zarazem ukoronowanego cierniem i bezsilnego Zbawiciela katolicy wspominają na koniec roku kościelnego, który symbolicznie oznacza też koniec czasu i nastanie wieczności.

Mesjasz, król, potomek Dawida

Uroczystość tę wprowadził papież Pius XI w roku 1925 na zakończenie Roku Świętego: przypadła ona wówczas na 11 grudnia.Po ostatniej reformie liturgicznej w 1969 r. uroczystość została przeniesiona na ostatnią niedzielę przed Adwentem. Mimo, że jest to święto tak młode, jego treść była przeżywana w Kościele od początku jego istnienia. Wskazuje na to wiele fragmentów Ewangelii oraz starożytnych pism chrześcijańskich. Geneza kultu Chrystusa jako Króla sięga natomiast już Starego Testamentu, zapowiadającego przyjście Mesjasza, króla, potomka Dawida.
Greckie słowo „chrystus” jest odpowiednikiem hebrajskiego mesjasz i oznacza pomazańca, namaszczonego, co w znaczeniu starotestamentalnym odnosiło się zarówno do króla, jak i kapłana, a nieraz także do proroka.
Umieszczenie tej uroczystości na końcu kalendarza wiąże się z biblijnym rozumieniem czasu i odzwierciedla zarazem sens roku liturgicznego, który jakby odtwarza najważniejsze zdarzenia w dziejach zbawienia.
Objawienie biblijne przyniosło nowe, linearne rozumienie czasu: czas ma swój początek i koniec, nie ma w nim powrotów i cyklów, lecz każda chwila jest jedyna i niepowtarzalna. W człowieka jednak, tak jak w całą naturę, wpisana jest pewna cykliczność. Rok kościelny łączy w sobie te dwa wymiary: w swoich powrotach odzwierciedla tę jedyną i niepowtarzalną historię zbawienia, która rozpoczęła się wraz ze stworzeniem, szczyt osiągnęła w czasie życia, zbawiennej śmierci oraz zmartwychwstania Jezusa z Nazaretu, a zmierza do kresu, którym jest nastanie Królestwa Bożego. Zakończenie roku symbolizuje właśnie osiągnięcie celu i wypełnienie bożych obietnic. Jest to odpowiedź Boga na nieustające modlitwy chrześcijan: Przyjdź królestwo Twoje.

Pantokrator

W ikonografii Chrystus Król już od starożytności przedstawiony jest jako Pantokrator, czyli Wszechwładca, zasiadający na tronie, mający ziemię za podnóżek lub trzymający glob ziemski w dłoni. Tak przedstawiają Jezusa dawne ikony i mozaiki. Tak też wielokrotnie ukazuje Go Apokalipsa – jako zasiadającego na tronie, któremu całe stworzenie oddaje cześć.
Królowanie to służba
Równocześnie Ewangelie ukazują inny wymiar królowania Chrystusa. Ubiczowany, ukoronowany cierniami Jezus odpowiada na pytanie Poncjusza Piłata: Tak, jestem Królem. Królestwo moje nie jest z tego świata (por. J 18, 33-40). Na krzyżu Chrystusa widniał napis: Jezus Nazarejczyk Król Żydowski (J, 19,19), a ukrzyżowany z Nim łotr prosił tuż przed śmiercią: „Jezu, wspomnij na mnie, gdy będziesz w swoim królestwie” (Łk 23,42). Ten ewangeliczny przekaz ukazuje, że w najgłębszym chrześcijańskim sensie panować to znaczy służyć a nawet oddać życie za innych.

Intronizacja Chrystusa jako Króla

Sprawą intronizacji Chrystusa Króla – na prośbę licznych oddolnych ruchów intronizacyjnych – w ostatnim dziesięcioleciu zajmowała się Konferencja Episkopatu Polski. Powołała w tym celu w 2013 r. specjalny Zespół ds. Ruchów Intronizacyjnych pod przewodnictwem biskupa opolskiego Andrzeja Czai. Po długich i niełatwych dyskusjach z przedstawicielami ruchów intronizacyjnych – które domagały się ogłoszenia Chrystusa królem Polski – ustalono, że „nie trzeba Chrystusa intronizować w znaczeniu wynoszenia Go na tron i nadawania Mu władzy ani też ogłaszać Go Królem”, lecz można dokonać intronizacji jako wyraz prześwietlenia Jego nauką naszego życia indywidualnego i społecznego.
Podczas spotkania Zespołu 10 czerwca 2014 roku zrodziła się myśl o przygotowaniu aktu uznania Chrystusa Królem w uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata w 2016 roku, w ramach obchodów jubileuszu 1050. rocznicy Chrztu Polski.

W liście pasterskim poprzedzającym Jubileuszowy Akt – biskupi przypominali, że zasadniczym celem dokonania aktu intronizacji jest „uznanie z wiarą panowania Jezusa oraz poddanie i zawierzenie Mu życia osobistego, rodzinnego i narodowego we wszelkich jego wymiarach i kształtowanie go według Bożego prawa”.
Uroczysta proklamacja Aktu Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana odbyła się w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach 19 listopada 2016 r. Następnego dnia akt ten został odnowiony we wszystkich świątyniach katolickich w Polsce.
 
Przedruk - https://misyjne.pl/co-oznacza-i-skad-sie-wziela-uroczystosc-chrystusa-krola/
Dodano: 17-11-2022

Przeczytaj inne

Co oznacza i skąd się wzięła Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata?

Co oznacza i skąd się wzięła Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata?

Dodano: 17.11.2022
Zasiadającego na tronie Pantokratora a zarazem ukoronowanego cierniem i bezsilnego Zbawiciela katolicy wspominają na koniec roku kościelnego, który symbolicznie oznacza też koniec czasu i nastanie wieczności. Mesjasz, król, potomek Dawida Uroczystość tę wprowadził papież Pius XI w roku 1925 na zakończenie Roku Świętego: przypadła ona wówczas na 11 grudnia.
Pielgrzymka Parafian do wybranych Sanktuariów Ziemi Świętokrzyskiej

Pielgrzymka Parafian do wybranych Sanktuariów Ziemi Świętokrzyskiej

Dodano: 23.04.2022
W dniach od 1 do 3 marca 2022 roku parafianie mieli okazję wziąć udział w pielgrzymce do świętych miejsc położonych w Górach Świętokrzyskich i okolicy. To druga pielgrzymka, którą w okresie Wielkiego Postu zorganizował proboszcz parafii w Radziechowach, ksiądz Piotr Pokojnikow razem z Biurem Podróży “Bakcyl” z Bielska-Białej, którego właścicielami są p.p. Katarzyna i Jan Koniorowie – tym razem po parafialnych rekolekcjach wielkopostnych.
O podróży do świętych miejsc na polskiej ziemi

O podróży do świętych miejsc na polskiej ziemi

Dodano: 19.05.2019
Kolejna parafialna pielgrzymka odbyła się do wschodniej i północnej części naszego kraju, do miejsc o szczególnych walorach religijnych.
Na pewno warto poznać, bądź przypomnieć sobie te święte miejsca z ich niezwykłą historią. Pięciodniowa trasa prowadziła nas przez Kodeń, Pratulin, Grabarkę, Kruszyniany, Świętą Wodę, Sokółkę, Bohoniki, Różanystok, Świętą Lipkę, Gietrzwałd oraz Toruń.
Sacroklimaty. Maryja niejedno ma imię.

Sacroklimaty. Maryja niejedno ma imię.

Dodano: 25.08.2018
Choć większość pielgrzymujących dotarła już na Jasną Górę, to sierpień kojarzący się z odwiedzaniem miejsc kultu religijnego wciąż trwa. Sanktuaria Maryjne, tak liczne w naszym kraju, kryją się w urokliwych zakątkach Polski.