+48 33 867 60 21 parafiaradziechowy@gmail.com Numer telefonu Księdza Dyżurnego: 506 276 466

Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP

Prawda o Niepokalanym Poczęciu Maryi jest dogmatem wiary. Ogłosił go uroczyście 8 grudnia 1854 r. bullą Ineffabilis Deus papież Pius IX w bazylice św. Piotra w Rzymie w obecności 54 kardynałów i 140 arcybiskupów i biskupów.
Papież pisał tak:

Ogłaszamy, orzekamy i określamy, że nauka, która utrzymuje, iż Najświętsza Maryja Panna od pierwszej chwili swego poczęcia - mocą szczególnej łaski i przywileju wszechmocnego Boga, mocą przewidzianych zasług Jezusa Chrystusa, Zbawiciela rodzaju ludzkiego - została zachowana nietknięta od wszelkiej zmazy grzechu pierworodnego, jest prawdą przez Boga objawioną i dlatego wszyscy wierni powinni w nią wytrwale i bez wahania wierzyć.
Tym samym kto by tej prawdzie zaprzeczał, sam wyłączyłby się ze społeczności Kościoła, stałby się odstępcą i winnym herezji.


Maryja od momentu swojego poczęcia została zachowana nie tylko od wszelkiego grzechu, którego mogłaby się dopuścić, ale również od dziedziczonego przez nas wszystkich grzechu pierworodnego. Stało się tak, chociaż jeszcze nie była wtedy Matką Boga. Bóg jednak, ze względu na przyszłe zbawcze wydarzenie Zwiastowania, uchronił Maryję przed grzesznością. Maryja była więc poczęta w łasce uświęcającej, wolna od wszelkich konsekwencji wynikających z grzechu pierworodnego (np. śmierci - stąd w Kościele obchodzimy uroczystość Jej Wniebowzięcia, a nie śmierci). Przywilej ten nie miał tylko charakteru negatywnego - braku grzechu pierworodnego; posiadał również charakter pozytywny, który wyrażał się pełnią łaski w życiu Maryi.

Historia dogmatu o Niepokalanym Poczęciu jest bardzo długa. Już od pierwszych wieków chrześcijaństwa liczni teologowie i pisarze wskazywali na szczególną rolę i szczególne wybranie Maryi spośród wszystkich ludzi. Ojcowie Kościoła nieraz nazywali Ją czystą, bez skazy, niewinną. W VII wieku w Kościele greckim, a w VIII w. w Kościele łacińskim ustanowiono święto Poczęcia Maryi. Późniejsi teologowie, szczególnie św. Bernard i św. Tomasz z Akwinu zakwestionowali wiarę w Niepokalane Poczęcie Maryi, ponieważ - według nich - przeczyłoby to dwóm innym dogmatom: powszechności grzechu pierworodnego oraz konieczności powszechnego odkupienia wszystkich ludzi, a więc także i Maryi. Ten problem rozwikłał w XIII w. Jan Duns Szkot, który wskazał, że uchronienie Bożej Rodzicielki od grzechu pierworodnego dokonało się już mocą odkupieńczego zwycięstwa Chrystusa. W 1477 papież Sykstus IV ustanowił w Rzymie święto Poczęcia Niepokalanej, które od czasów Piusa V (+ 1572 r.) zaczęto obchodzić w całym Kościele.

W czasie objawień w Lourdes w 1858 r. Maryja potwierdziła ogłoszony zaledwie cztery lata wcześniej dogmat. Bernardecie Soubirous przedstawiła się mówiąc: "Jestem Niepokalane Poczęcie".
Kościół na Wschodzie nigdy prawdy o Niepokalanym Poczęciu Maryi nie ogłaszał, gdyż była ona tam powszechnie wyznawana i praktycznie nie miała przeciwników.

Warto zwrócić uwagę, że teologia rozróżnia niepokalane poczęcie i dziewicze poczęcie. Niepokalane poczęcie dotyczy ustrzeżenia Maryi od chwili Jej poczęcia od grzechu pierworodnego (przywilej, cud w porządku moralnym). Dziewicze poczęcie polega natomiast na tym, że Maryja poczęła w sposób dziewiczy "za sprawą Ducha Świętego" Boga-Człowieka, Jezusa Chrystusa (przywilej, cud w porządku natury).

Kościół Wschodni ustalił tylko jeden typ ikonograficzny w X w. Obraz przedstawia spotkanie św. Joachima ze św. Anną przy Złotej Bramie w Jerozolimie. W tym bowiem momencie według tradycji wschodniej miał nastąpić moment poczęcia Maryi. Ikonografia zachodnia jest bogatsza i bardziej różnorodna. Do najdawniejszych typów Niepokalanej (XV w.) należy Niewiasta z Apokalipsy, "obleczona w słońce". Od czasów Lourdes powstał nowy typ. Ostatnio bardzo często spotyka się także Niepokalaną z Fatimy. Dookoła obrazu Niepokalanej często umieszczano symbole biblijne: zamknięty ogród, lilię, zwierciadło bez skazy, cedr, arkę Noego.
Dodano: 07-12-2019

Przeczytaj inne

Pytanie, które nie pozwoliło Marii Magdalenie zasnąć i uczyniło z niej kobietę Zmartwychwstania

Pytanie, które nie pozwoliło Marii Magdalenie zasnąć i uczyniło z niej kobietę Zmartwychwstania

Dodano: 15.07.2022
Jak doszło do tego, że to nie Piotr – opoka, ani nie Jan – uczeń, którego Jezus miłował – lecz właśnie Maria Magdalena jest pierwszym świadkiem Zmartwychwstałego? Św. Maria Magdalena nie była siostrą Marty i Łazarza – współcześni bibliści rozstrzygnęli tę kwestię ostatecznie. Nie była też prostytutką wycierająca włosami stopy Jezusa, o której wspomina św. Łukasz w siódmym rozdziale Ewangelii.
Święto Świętej Rodziny

Święto Świętej Rodziny

Dodano: 21.12.2021
Rodzina odgrywa niezwykłą rolę w życiu człowieka i społeczeństwa, dlatego Kościół pragnie, aby wszystkie rodziny czerpały przykład ze Świętej Rodziny z Nazaretu. Zwróćmy uwagę, że sam Syn Boży, aby przyjść do nas, zechciał się urodzić i żyć na łonie rodziny, podkreślając tym samym ważność i niezmienność tej najbardziej powszechnej i niezbędnej spośród struktur ludzkich.
Boskie Dzieciątko - nowe życie

Boskie Dzieciątko - nowe życie

Dodano: 22.12.2019
Zbliżają się święta Bożego Narodzenia – czas szczególny. Chyba nic tak nie łączy ludzi, jak właśnie te święta. Chciałabym się jednak skupić na tym, co w nich powinno nas łączyć w sposób wyjątkowy, najpiękniejszy.
O niezwykłej podróży do Sanktuariów Maryjnych Europy i innych pięknych miejsc

O niezwykłej podróży do Sanktuariów Maryjnych Europy i innych pięknych miejsc

Dodano: 04.11.2017
W dniach od 6-19 października 2017 roku dane nam było uczestniczyć w pielgrzymce, która odbyła się pod duchowym przewodnictwem księdza dziekana Piotra Pokojnikowa oraz księdza dyrektora Marcina Suchanka, zorganizowanej przez Biuro Podróży "Bakcyl" z Bielska-Białej, którego właścicielami są p.p. Katarzyna i Jan Koniorowie. Pani Kasia była naszym pilotem.
Pielgrzymowanie znane jest od wielu setek lat. Dlaczego pielgrzymujemy? Co daje nam pielgrzymka? Najważniejszy jest jej aspekt duchowy, czyli podróż w głąb siebie. Pozwala otworzyć się na nowe i prowadzi do wewnętrznej przemiany.